zondag 16 maart 2014

Commitment

Een blog beginnen en dan een commitment maken aan je scriptie waar bijna alles voor moet wijken. Qua planning niet mijn beste strategische keuze. Gelukkig zijn keuzes nooit definitief. Ik zal de komende tijd dus wat minder bloggen zodat ik mijn scriptie kan schrijven en dat vermaledijde papiertjes eindelijk kan halen.
Het is een rocky road gebleken tot nu toe waarbij mijn stemming per minuut bijna veranderd (eventuele -d en -t fouten moeten jullie me maar vergeven). Het ene moment loopt alles vlekkeloos, stromen de woorden mijn pen uit en is er bijna euforie. Het andere moment slaat de depressie genadeloos toe en doemen de existentiele vragen op. Voordat ik het weet is er dan weer een dag voorbij.

Positief is dus dat ik een commitment gemaakt heb. Met dank aan J. heb ik een schema opgesteld waarbij ik elke week een deadline heb en waar de deadline der deadlines gesteld is op week 26. Een deadline die me met vreugde en doodsangst aanstaart. Uiteindelijk kom het allemaal goed, uiteindelijk komt het allemaal goed, uiteindelijk komt het allemaal goed. Mijn mantra tijdens mijn existentiele dagen. Dat is een voordeel van de meeste platitudes, er zit een kern van waarheid in, uiteindelijk komt het allemaal goed.

Zondag heb ik mijn lieve neefje J. en nichtje S. gezien (andere J., het zou heel raar zijn om deadlines betreffende mijn scriptie te bepalen met een bijna 7-jarige jongen). Ook mijn moeder en zus waren van de partij, heel fijn. Niets werkt beter tegen die sluimerende depressie dan twee kinderen te zien waar de levenssprankel vanaf druipt en waar je samen een ijsje mee kan delen.
De zaterdag daarvoor was er een dansfeestje georganiseerd door J. (de scriptie-J, volgt u het nog mensen), zo heerlijk om de muziek door je hele lijf te laten sijpelen en de muziek je lijf mee te laten voeren.

Zoals je ziet, de gemoedstoestand fluctueert. Gelukkig maar, bij fluctuatie zijn er ook goede dagen. Mede gesponsord door de lentezon die me verwarmde tijdens het werken aan scriptie en het lezen van verstilde casussen waar het verdriet verkillend werkt.

PS: Zit ik zo mijn best te doen positief te eindigen, eindigt het toch met verdriet. Een vrolijk liedje dan maar.

1 opmerking:

  1. Succes met je scriptie! Tussentijdse deadlines, en iemand die met zachte hand stok-achter-de-deur wil spelen werken inderdaad het beste

    BeantwoordenVerwijderen